odwiedzin: 7126
dzisiaj: 1
on-line: 1
od: 1634 dni
ładowanie: 0.018 sek
AKTUALIZACJE

04.06.2016Aktualizacja wydarzeń zborowych
aktualniePrace nad stworzeniem nowej strony zboru


WYSZUKIWARKA GOOGLE

<== Instrukcja wyszukiwarki:

Wyszukiwarka obsługuje wieloznaczniki. czyli:
? - znak który zastępuje jedną dowolną literę
* - który zastępuję dowolny ciąg znaków.

przykład:
- Jeśli chcemy wypisać 'odmiany' słowa Jezus takie jak, Jezusowi, Jezusa, należy wpisać Jezus*
- zapis Boż* będzie równoznaczny z wyszukaniem słowa, Bożej, Bożą, Bożego itd.
- zapis rodzaj? będzie równy wyszukaniu słowa rodzaju, rodzaje ale już nie rodzajom, gdyź 'koncówka' zawiera dwie litery a nie jedną
- słowo *języ* będzie równoznaczne z języki, wielojęzyczny, językowi itd
- bibli* będzie równe z biblia, biblijny, biblii itd

Po wprowadzeniu słowa klikamy SZUKAJ

Można także wybrać dowolny temat z listy i wyświetlić go klikająć WYŚWIETL

Wyniki wyszukiwań pochodzą z działów: kazania, artykuły, rozważania, wykłady, pytania i odpowiedzi.



1. Biblia spisana została przez ludzi i dlatego trzeba odbierać wszystkie zawarte w niej treści relatywnie. Dlaczego zatem twierdzi Pan, że Biblia pochodzi od Boga, i że wszystko w niej jest prawdą?

Pytanie o biblijną prawdę chcemy omówić na przykładzie, który ma tę przewagę nad innymi, że można go opisać matematycznie. Biblia posiada 6408 wierszy tekstu proroczych zapowiedzi. Z tej liczby spełniło się już 3268 proroctw. Reszta dotyczy zdarzeń przyszłych. Żadne zdarzenie nie miało innego przebiegu niż zapowiedziany. Czegoś takiego nie znajdziemy w żadnej innej książce historii świata. Mamy tu przed sobą - dający się również wyrazić matematycznie - bezprzykładny ładunek prawdy. Chcielibyśmy zatem postawić pytanie, czy możliwe jest, że przypadkowo spełniło się tak dużo przepowiedni, tzn. czy tyle mogło się zdarzyć bez wyraźnej interwencji Boga. Posłużymy się tu rachunkiem prawdopodobieństwa. W zastosowanym modelu liczenia nie uwzględnimy faktu, że nieraz wiele wierszy tekstu opisuje jedną przepowiednię, a innym razem jeden wiersz zawiera ich kilka. Również przepowiednia opisana kilkakrotnie wchodzi do rachunku tylko jeden raz. To uproszczenie modelu matematycznego wyrównuje się w zasadniczy sposób w rachunku prawdopodobieństwa. Jeżeli założy się bardzo duże prawdopodobieństwo spełnienia się przepowiedni w wielkości p = 0,5, wówczas łączne prawdopodobieństwo we wszystkich 3268 spełnionych przepowiedni można matematycznie dokładnie obliczyć. Wynosi ono w = 2-3268 co daje 1,714 ˇ 10-984. Wszystkie spełnione przepowiednie są tego rodzaju, że można by im matematycznie przypisać prawdopodobieństwo rządu od 1 : 1000 do 1 do wielu milionów. A zatem wyznaczenie prawdopodobieństwa w stosunku 1 : 2 (=0,5) ustawia nas po absolutnie pewnej stronie. Dla porównania innych liczb z wartościa w posłużymy się pewnymi wymyślonymi systemami gier liczbowych. Jeżeli prawdopodobieństwo trafienia szóstki w Toto-Lotku "6 z 49" – tzn. z 49. pól z kolejnymi liczbami - wynosi 1 : 14 milionów, to postawmy sobie następujące pytanie: Ile pól musiałby zawierać kupon Toto-Lotka, by uzyskać na nim rownież 6 trafień z prawdopodobieństwem, z jakim spełniło się owe 3268 przepowiedni Proroków cytowanych w Biblii? Jak to oceniacie?
a) powierzchnia stołu pingpongowego? Na powierzchni A = 1,525 ˇ 2,74 m2 = 4,1785 m2 mieści się L = 167140 pól o wielkości pola, jakie zakreślacie, wypełniając normalny kupon Toto-Lotka.
b) powierzchnia boiska piłkarskiego? Na powierzchni A = 7350 m2 mieści się L = 459 375 000 takich pojedynczych pól.
c) albo nawet powierzchnia całej kuli ziemskiej? Na powierzchni A = 510 mil. km2 mieści się L = 31,3653 ˇ 1018 pól Toto-Lotka, przy czym 1018 oznacza jeden trylion lub milion biliardów.
Jeżeli teraz policzymy prawdopodobieństwo, że spośród L pól oznaczonych kolejnymi liczbami wytypujemy 6 prawdziwych, wówczas otrzymamy dla powyżej przytoczonych przykładow następujące wartości: a) w = 1 : 0,4 ˇ 1030 (lub 2,5 ˇ 10-30) b) w = 1 : 1,3 ˇ 1049 (lub 7,69 ˇ 10-50) c) w = 1 : 1,3 ˇ 10114 (lub 7,69 ˇ 10-115)
Na podstawie obliczonych liczb w widzimy wyraźnie, że porównania a) do c) nie są wystarczające. Matematyczne wyliczenie liczby pól jest wprost zdumiewające. Dla uzmysłowienia sobie tej wielkości musimy zliczyć wszystkie atomy całego wszechświata, przy czym liczba 1080 już nie wystarcza. Jest to 1. z 80 zerami albo liczba 10 miliardów pomnożona przez siebie osiem razy. Na tak wyliczonej transastronomicznej liczbie pól tego gigantycznego kuponu Toto- Lotka w wielkości 2,74 x 10164 dochodzimy do jeszcze jednego, przekraczającego nasze wyobrażenia, porównania: wyobraźmy sobie tyle wszechświatow ile atomów zawiera nasz wszechświat, a wtedy łączna liczba wszystkich atomów będzie jeszcze 27400 razy mniejsza od liczby, jaką musiałby posiadać ów kupon gry liczbowej.
Po tych przeprowadzonych obliczeniach i eksperymentach myślowych możemy wyciągnąć tylko jeden wniosek: biblijne proroctwa mają boską naturę, nie mogą w żadnym przypadku pochodzić od ludzi. Tak też prowadzą nas owe obliczenia do wniosku, że Jezus w swojej znanej modlitwie do Boga Ojca (często błędnie określanej jako arcykapłańska modlitwa Chrystusa, jakkolwiek nie chodzi tu o arcykapłańska służbę, tj. pokutę za grzechy) sprowadza wszystko do jednej bardzo skromnej formuły: "Słowo Twoje jest prawdą" (J 17,17). Biblia nie może pochodzić od ludzi, gdyż "Wszelkie Pismo, od Boga natchnione" (Tm 3,16). Bóg posłużył się wybranymi ludźmi, którym przekazał, ważne dla nas, informacje, by ci z kolei, nie wyłączając swojej osoby, swojej istoty, swoich uczuć, spisali je dla nas. Dalsze objaśnienia do tego pytania zawarte są w trzech podrozdziałach w Dodatku pt."Uwagi do Biblii": I.1 Co do pochodzenia Biblii; I.2 Co do zawartości prawdy w Biblii; I.3 Co do sprawdzalności biblijnej prawdy.


2. Jak mogę sprawdzić, czy Biblia zawiera prawdę?

To, czy matematycznie opisany przebieg fizycznego 29 procesu, albo też opisana reakcja chemiczna, przebiegnie w ściśle zdefiniowanych warunkach, nie można rozstrzygać w dyskusji lecz tylko w kontrolowanym eksperymencie. W przeciwieństwie do innych pism ideologicznych lub religijnych, Biblia sama wskazuje metody, przy pomocy których można, drogą eksperymentu, sprawdzić jej prawdziwość. Jeżeli ktoś pyta nie tylko filozoficznie, lecz chce się również przekonać, zaproszony jest do eksperymentu, za który ręczy sam Bóg:
"Niech ta Księga Prawa będzie zawsze na twych ustach: rozważaj ją w dzień i w nocy, abyś ściśle spełniał wszystko, co w niej jest napisane, bo tylko wtedy powiedzie ci się i okaże się twoja roztropność." (Joz 1,8). Eksperyment ten składa się z czastkowych kroków:
1. Poznanie opisu eksperymentu: Na początku chodzi o to, by poprzez intensywne czytanie zapoznać się z treścią Biblii.
2. Przeprowadzenie eksperymentu: W dalszym kroku należy wprowadzić w czyn wszystkie wskazania Biblii.
3. Sprawdzenie wyników eksperymentu: Wszyscy ludzie życzą sobie udanego życia w małżeństwie i rodzinie, w zawodzie i poza pracą. Potwierdzają to pytania do różnych doradców piszących w kolorowej prasie. Absolutnej recepty na sukces nie otrzymamy jednak ani od psychologa w poradni życia małżeńskiego, ani od ekspertów gospodarczych czy politycznych. Jedynie Biblia obiecuje, w określonych wyżej warunkach, sukces i mądre działanie.
Każdy, kto ów eksperyment przeprowadzi, dojdzie do pozytywnego wyniku. Nie ponosimy żadnej straty albo ryzyka, czyli nie tracimy żadnego wkładu, jak np. w Toto-Lotku, nie ryzykujemy utraty odsetek, jak w przypadku otrzymania kredytu. Kto odważy się żyć z Biblią, ma do czynienia z Bogiem i może liczyć na duże zyski. (Dalsze możliwości sprawdzenia prawdy w Biblii zawarte sa w Dodatku pt. "Uwagi do Biblii", cz.I.2 Co do zawartości prawdy w Biblii.)


3. Co jest w Biblii innego, niż w innych, dawnych dziełach literatury światowej?

Biblia różni się od innych, dawnych dzieł, opisujących historię świata, pod wieloma względami. Biblia jest utworem jedynym w swoim rodzaju i nieporównywalnym.
1. Pomimo, iż powstawała na przestrzeni ponad tysiaca lat, wykazuje zdumiewającą ciągłość. Biblia pisana była w okresie obejmującym ponad 1500 lat, przez około 45 autorów różnego pochodzenia i zawodów. Do nich należy np. absolwent uniwersytetu Mojżesz, głównodowodzący wojskami Jozue, premier rządu Daniel, podczaszy Nehemiasz, król Dawid, pasterz Amos, rybak Piotr, celnik Mateusz, lekarz Łukasz, nawrócony prześladowca chrześcijan Paweł. Poszczególne części Biblii powstały w różnych, m.in. w niezwyczajnych, miejscach: na pustyni (Mojżesz), w więzieniu (Jeremiasz), w pałacu (Daniel), w czasie podróży (Łukasz), na wygnaniu (Jan), w najróżniejszym stanie duchowym autorów, w radości i miłości, w strachu i kłopotach, w nieszczęściu i zwątpieniu. Pomimo ogromnej różnicy czasu (w odniesieniu do okresu jej powstawania), wynoszącej 60 generacji, jak też przynależności autorów do wielu różnych warstw społecznych, Biblia zawiera jednolitą, bardzo subtelnie zazębiającą się tematykę. Pisarze poruszają setki tematów w zastanawiającej harmonii i kontynuacji. Gdyby ludzie z różnych epok i o tak różnych strukturach osobowościowych opracowali taki szeroki wahlarz zagadnień bez wyraźnej interwencji Boga, nie mogłoby powstać, wiemy to z doświadczenia, żadne jednolite dzieło. Szczególnie nauka o Bogu i historia zbawienia ludzkości prowadzą jak szlak przez całą Biblię.
2. Biblia zawiera tak bogatą paletę gatunków literackich, jak żadna inna książka (patrz T58 w Dodatku, cz. I). Brak natomiast w Biblii tekstów tego rodzaju, jak baśnie, legendy czy sagi, tzn. takich, które nie muszą być nośnikiem prawdy. Również nie spotyka się przesadności lub przeciwnie, przedstawiania rzeczy w sposób lekceważący, jak to znamy z satyry, bohaterskich opowieści, uszczypliwych komentarzy czy komedii.
3. Biblię cechuje godna uwagi wszechstronność. Jest bowiem jednocześnie książką o wierze, prawie i historii. Przekazuje nam podstawy wielu dziedzin nauki i zawiera tysiące reguł postępowania w różnych sytuacjach. Jest najlepszym poradnikiem małżenskim i opisuje, jak mamy zachowywać się w stosunku do rodziców i dzieci, przyjaciół i wrogów, sąsiadów i krewnych, wobec gości, wobec gospodarzy, czy też wobec współwierzących (dokładniej w P˝3). Biblia opowiada o przyszłości świata i wszelkiego życia, mówi o istocie śmierci i końcu tego świata. Ukazuje nam Istotę Boga - Ojca, Jego Syna Jezusa Chrystusa oraz działanie Ducha Świętego.
4. Biblia jest jedyną książką z całkowicie pewnymi przepowiedniami. Te zaś są pochodzenia boskiego(1 Sm 9,9; 2 Sm 24,11; 2 P 1,20-21), stąd nie znajdziemy ich w żadnym innym dziele historii świata (również brak ich w Koranie czy też w zapiskach francuskiego okultysty Nostradamusa). Czas, jaki upłynął od momentu spisania do momentu spełnienia się proroctw, jest zaś tak wielki, że nawet najwięksi krytycy nie mogli posłużyć się argumentem, że zapisano je po zajściu zdarzeń.
5. Ramy czasowe Biblii nie mają sobie równych. Biblia obejmuje w swoich wypowiedziach okres od Początku fizycznej osi czasu (stworzenie świata) aż do punktu Końca (Ap 10,6). żadna inna książka nie przekazuje czegoś pewnego o początku czasu, ani też opisuje wydarzeń zwiazanych z końcem osi czasu. Ponadto mówi Biblia o wieczności, tej rzeczywistości, w której nasze ograniczone prawa upływu czasu nie będą już obowiązywać.
6. Żadna wypowiedź zawarta w Biblii nie okazała się fałszywa. Nigdy jeszcze nie musiano korygować twierdzeń Biblii na skutek wyników uzyskanych w badaniach naukowych. Wprost przeciwnie, istnieje wiele dowodów na to, że opisy naukowe, zawarte w Biblii, znalazły naukowe potwierdzenie wiele setek lat po ich zapisaniu (np. liczba gwiazd, kształt ziemi).
7. Żadna inna książka nie opisuje człowieka tak realistycznie, jak czyni to Biblia. Zupełnie brak komediowych przesadności, retuszowanych biografii, czy też gloryfikowanego bohaterstwa, które by ukrywały, lub przesłaniały, negatywne cechy ludzi. Stąd Biblia nie przemilcza grzechów patriarchów (Rdz 12,11-13), cudzołóstwa Dawida (2 Sm 11), czy też sporów w gminach (1 Kor 1,11; 2 Kor 2,1-4).
8. Jak żadna inna książka, opisuje Biblia przyszłe zjawiska, których przy ówczesnym stanie wiedzy nie mógł pojąć żaden człowiek (np. laboratoria kosmiczne, stacje orbitalne: Ob 4) i obejmuje w swoich naukach sytuacje, które miały miejsce wiele setek lat później (np. narkomania: 2 Kor 6,16-17; technologia genowa: patrz P˝10).
Już te osiem omówionych cech szczególnych wskazuje na Biblię, jako na książkę, z którą nawet w przybliżeniu nie można porównywać innej. Historyk Philip Schaff pisze o wyjątkowości Pisma Świętego i o Tym, o którym Biblia mówi, bardzo trafnie:
"Ów Jezus z Nazaretu pokonał bez pieniędzy i bez broni więcej milionów ludzi niż Aleksander, Cezar, Mahomet i Napoleon; bez nauki i erudycji wyjaśnił wiele więcej spraw boskich i ludzkich, niż uczynili to wszyscy uczeni i filozofowie razem; bez sztuki retoryki wypowiadał słowa życia, jak nie czynił tego nikt dotąd i odtąd nie czynił, osiągając skutki, jakich nie osiągnął żaden mówca lub poeta. Nie napisawszy sam ani jednej linijki, uruchomił więcej piór i jednocześnie dostarczył więcej materiału do kazań, mów, dyskusji, dzieł naukowych, dzieł sztuki i pieśni pochwalnych, niż cała armia wielkich mężów świata starożytnego i czasów nowożytnych" (J. McDowell: Bibel im Test, s. 54).
Jeżeli nawet znamy dokładną liczbę słów i liter jakie zawiera Biblia (np. angielska King James Version: 783 137 słów i 3 566 489 liter), to obfitość zawartych w niej myśli jest niezliczalna. Żadne życie ludzkie nie jest w stanie udźwignąć ciężaru tej skarbnicy myśli (Ps 119,162). Dlatego możemy Biblię, tę jednorazową książkę, dowolnie wiele razy czytać, nie obawiając się, że stanie się dla nas nudna. Każde czytanie wzbudzi w nas nowe drogi myślowe i nowe powiązania z innymi tekstami. Dochodzimy do ważnego wniosku końcowego: Biblia jest jedyną boską książką. Bóg poręcza i autoryzuje zawartą w niej prawdę. (Ps 119,160; J 17,17).


4. Czy dzisiaj istnieją jeszcze inne przesłania, jako uzupełnienie Biblii? Czyż Bóg nie jest większy od Pisma Świętego, by bezpośrednio do kogoś przemówić?

Musimy wyraźnie rozróżnić dwa sposoby przemawiania Boga: mowa do wszystkich ludzi poprzez obowiązującą wszystkich jednakowo Biblię oraz indywidualne przewodnictwo Boga w życiu jednostki.
1. Uzupełnienia do Biblii: Równolegle do pisania Biblii przez powołanych i autoryzowanych przez Boga Mężów (np. Jr 1,5; Ga 1,12) wystąpili również inni, fałszywi Prorocy z własnymi misjami. Na porusząjace również nas pytanie: "Po czym poznamy słowo, którego Pan nie wypowiedział?" (Pwt 18,21), Bóg sam dostarcza nam rozstrzygające kryterium do sprawdzenia prawdy: "Gdy prorok powie coś w imieniu Jahwe, a słowo jego będzie bez skutku i nie spełni się [znaczy to, że] tego Jahwe nie mówił, lecz w pysze swej powiedział to sam prorok" (Pwt 18,22).
Również w Kazaniu na Górze ostrzega nas Jezus przed fałszywymi prorokami i wskazuje nam sposoby ich identyfikacji: "Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z cierni albo z ostu figi?" (Mt 7,15-17). Apostoł Jan wskazuje nie mniej zdecydowanie na owo niebezpieczeństwo: "Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli... Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód... ten nie ma Boga." (2 J 7-9). Jedynie Biblia objawiona jest przez Boga. W końcu przemówił Bóg poprzez swego Syna (Hbr 1,1), i żadnych innych objawień już nie będzie (Ap 22,18). Do tych słów Pisma Świętego nie można niczego więcej dodać. Już Św. Piotr ostrzega w swoim czasie przed "zgubnymi" heretykami (2 P 2,1), którzy własnymi naukami prowadzą ludzi na potępienie. Uzupełnienia i wypaczenia Biblii przez Józefa Smitha (Buch Mormon der Mormonen), Jakuba Lorbeera (Freunde der Neuoffenbarung), H.T. Russela (Jehovas Zeugen), J.G. Bischoffa (Neuapostolische), M. Baker Eddy (Christliche Wissenschaft) oraz inne, nie są posłaniem Boga, a tylko żałosnymi bałamuctwami fałszywych nauczycieli i zwodzicieli. Bóg nie daje nam żadnych nowych objawień, jedynie na nowo naświetla nam to, co już powiedział w Starym i Nowym Testamencie. W ten sposób Biblia pozostaje jedynym źródłem informacji i jedyną miarą, którą można wszystko sprawdzić. Również cytaty współczesnych ze wstępną formułą: "Pan mi powiedział..." wymagają, w świetle powyższych stwierdzeń, bardzo ostrego sprawdzenia.
2. Indywidualne przewodnictwo Boga: Często życzylibyśmy sobie bezpośredniego Słowa Bożego w konkretnej sytuacji. Bóg mógłby to uczynić, ale to nie jest Jego metoda. Marcin Luter, John Wesley, Hudson Taylor czy też Billy Graham byli, bądź są, znaczacymi ludźmi Boga i czynili coś wyjątkowego. Powoływali się na Słowo Boże i czerpali z niego impulsy do swego błogosławionego oddziaływania. Nasza modlitwa "Naucz mnie, Jahwe, Twej drogi" (Ps 86,11) prosi Boga o ingerencję w nasze życie. Można tego doświadczyć i jest to rozpoznawalne jednoznacznie dopiero potem jako oddziaływanie Boga, ale dzieje się bezgłośnie, bez słyszalnego głosu Boga.





















Ostatnia aktualizacja strony: 04.06.2016.