ROLA DARÓW DUCHA ŚWIĘTEGO

(w życiu człowieka wierzącego)

 

 

  1. I.Dary Ducha Świętego – wstęp 

 

Wszystkie społeczności opierające swoją naukę wyłącznie na Piśmie Świętym głoszą potrzebę nowonarodzenia, jako warunku wejścia do Królestwa Bożego (Ew.Jana 3,3). Wszyscy nowonarodzeni chrześcijanie są raczej zgodni, co do faktu, że z chwilą nowonarodzenia stajemy się członkami ciała Chrystusowego, jednym ciałem z innymi wierzącymi (Gal.3,26-28).

Jednakże istnieją rozbieżności w poglądach i nauce odnośnie chociażby manifestacji i działania Ducha Świętego w tymże ciele Chrystusowym. Jesteśmy świadkami występowania niektórych zjawisk, jak uzdrawianie, proroctwa czy mówienie innymi językami zarówno w chrześcijaństwie biblijnym, jak i wśród wyznań chrześcijańskich, które nie opierają swojej nauki na Piśmie Świętym

(np. modlitwa na językach do Marii czy innych świętych). Podobne zjawiska, które występują w ruchach okultystycznych czy też w innych religiach świata, mogą być wywoływane przy użyciu hipnozy czy też psychomanipulacji.  Czasami rzekomo nadprzyrodzone zjawiska mogą być jedynie elementem ludzkiego plagiatu, wywołanego u danej osoby pod wpływem ekstazy czy też nacisku i próbie przypodobania się danej grupie współwyznawców (którzy zaistnienia danego zjawiska od osoby lub grupy osób po prostu oczekują). Dlatego pamiętając, że własne spojrzenie winniśmy budować  na fundamencie Bożego Słowa, jedynie na jego podstawie możemy znajdować odpowiedź na nurtujące nas pytania, wyjaśniać występujące zjawiska.

 

  1. II.Relacja owocu Ducha Świętego do darów Ducha Świętego. 

 

  1. 1.W jakim przypadku posiadanie darów Ducha nic nie znaczy przed Bogiem? 

Czytamy o tym w 1 Kor. 13:1-3:

Choćbym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał, byłbym miedzią dźwięczącą lub cymbałem brzmiącym.

I choćbym miał dar prorokowania, i znał wszystkie tajemnice, i posiadał całą wiedzę, i choćbym miał pełnię wiary, tak żebym góry przenosił, a miłości bym nie miał, byłbym niczym

I choćbym rozdał całe mienie swoje, i choćbym ciało swoje wydał na spalenie, a miłości bym nie miał, nic mi to nie pomoże.

 

………………………………………………………………………………………………………

 

2. Czy posiadanie darów Ducha świadczy o stanie duchowości chrześcijanina?

Pytania pomocnicze:

 

2a) Czy zborowi w Koryncie brakowało jakiegoś daru Ducha Świętego?

Czytamy o tym w 1 Kor. 1:7:

„Tak iż nie brak wam żadnego daru łaski, wam, którzy oczekujecie objawienia Pana naszego Jezusa Chrystusa”

 

…………………………………………………………………………………………...

 

 

2b) Czy posiadanie wszystkich darów D.Świętego przez zbór w Koryncie podniósł ich stan duchowości przed Bogiem? Od czego było to zależne?

 

Czytamy o tym w 1 Kor. 3:1-3

 I ja, bracia, nie mogłem mówić do was jako do duchowych, lecz jako do cielesnych, jako do niemowląt w Chrystusie.

Poiłem was mlekiem, nie stałym pokarmem, bo jeszcze go przyjąć nie mogliście, a i teraz jeszcze nie możecie,

Jeszcze bowiem cieleśni jesteście. Bo skoro między wami jest zazdrość i kłótnia, to czyż cieleśni nie jesteście i czy na sposób ludzki nie postępujecie?

 

…………………………………………………………………………………………...

 

Jaka jest więc rola darów Ducha Świętego?

 

III. Rola darów Ducha Świętego w życiu chrześcijanina

 

Dary Ducha Świętego mają służyć:

 

1. Efez. 4:12: „Aby przygotować świętych do dzieła posługiwania, do budowania ciała Chrystusowego”:

 

…………………………………………………………………………………………...

 

2. 1 Kor. 12:7: „A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.”

 

…………………………………………………………………………………………...

 

3. - Efez. 4:7: „A każdemu z nas dana została łaska według miary daru Chrystusowego.”

- Efez. 4:16: „Z którego całe ciało spojone i związane przez wszystkie wzajemnie się zasilające stawy, według zgodnego z przeznaczeniem działania każdego poszczególnego członka, rośnie i buduje siebie samo w miłości.”

 

…………………………………………………………………………………………...

 

 

 

VI. Istotne prawdy związane z nauką o darach Ducha Świętego

 

1. Samo posiadanie czy występowanie darów Ducha Świętego jak wspomnieliśmy już wcześniej nie świadczy o duchowości zboru czy pojedynczego chrześcijanina (por. I Kor.13;1-3, 1;6-7, 3;2-3)

 

2. Na czym powinniśmy więc koncentrować nasze zwiastowanie?

Czy właściwą rzeczą jest domaganie się znaków i cudów jako potwierdzenia naszego poselstwa?

1 Kor. 1:22-23: „Podczas gdy Żydzi znaków się domagają, a Grecy mądrości poszukują. My zwiastujemy Chrystusa ukrzyżowanego, dla Żydów wprawdzie zgorszenie, a dla pogan głupstwo”

 

…………………………………………………………………………………………...

 

3. Ilu i jakim członkom ciała Chrystusowego został przydzielony jakiś dar D.Świętego?

1 Kor. 12:4 i 7 w.: „A różne są dary łaski, lecz Duch ten sam. A w każdym różnie przejawia się Duch ku wspólnemu pożytkowi.”

 

…………………………………………………………………………………………...

 

4.Czy możemy niejako wymuszać na Duchu Świętym, aby obdarował nas takim darem, jaki my sobie życzymy otrzymać? Kto wybiera i przydziela duchowe dary?

 

- 1 Kor. 12:11: Wszystko to zaś sprawia jeden i ten sam Duch, rozdzielając każdemu poszczególnie, jak chce.

- 1 Kor. 12:18: Tymczasem Bóg umieścił członki w ciele, każdy z nich tak, jak chciał.

- Hebr. 2:4: A Bóg poręczył je również znakami i cudami, i różnorodnymi niezwykłymi czynami oraz darami Ducha Świętego według swojej woli.

 

Uważam więc, że niewłaściwą postawą jest przystępowanie do modlitwy i domaganie się od D.Świętego, aby obdarował mnie "wybranym przeze mnie darem", ponieważ to Bóg w swej mądrości rozdziela dary "umieszczając członki w ciele", tak jak On chce.

Nie możemy wchodzić w kompetencje samego Boga. Jeżeli jednak widzę, że brakuje w zborze jakiegoś daru, którego pojawienie uważam za potrzebne, to muszę pamiętać, aby prosząc o dany dar zaznaczyć w modlitwie „jeśli taka jest Twoja wola.”

Jednak jak wobec tego rozumieć chociażby wezwanie zawarte w I Kor.14,1: "dążcie do miłości, starajcie się też usilnie o dary duchowe..." Dokładnie w j.greckim fragment ten brzmi: "ścigajcie miłość, współzawodniczcie zaś o rzeczy duchowe..."

 

Aby właściwie zrozumieć intencje tego wezwania dobrze jest spojrzeć na kontekst całego N. Testamentu, nawiązujący do potrzeby "scigania" czy "współzawodnictwa" w życiu chrześcijanina. Zobaczymy wówczas wyraźnie, że ta potrzeba powinna być tłumaczona nie jako "potrzeba modlitwy", ale raczej jako potrzeba przyjmowania jakiejś określonej postawy. Jak czytamy m.in. w Fil.1;27-30, I Kor.9;24-27

VII. Jakie Dary Ducha Świętego znajdujemy w Piśmie Świętym?

 

„A mamy różne dary według udzielonej nam łaski; jeśli dar prorokowania, to niech będzie używany stosownie do wiary;

Jeśli posługiwanie, to w usługiwaniu; jeśli kto naucza, to w nauczaniu;

Jeśli kto napomina, to w napominaniu; jeśli kto obdarowuje, to w szczerości; kto jest przełożony, niech okaże gorliwość; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z radością.”

Dary wymienione w Rzym.12,6-8 to:

 

…………………………………………………………………………………………...

 

„Jeden bowiem otrzymuje przez Ducha mowę mądrości, drugi przez tego samego Ducha mowę wiedzy,

Inny wiarę w tym samym Duchu, inny dar uzdrawiania w tym samym Duchu.

Jeszcze inny dar czynienia cudów, inny dar proroctwa, inny dar rozróżniania duchów, inny różne rodzaje języków, inny wreszcie dar wykładania języków.”

 

Dary wymienione w 1 Kor. 12:8-10 to:

 

…………………………………………………………………………………………...

 

„A Bóg ustanowił w kościele najpierw apostołów, po wtóre proroków, po trzecie nauczycieli, następnie moc czynienia cudów, potem dary uzdrawiania, niesienia pomocy, kierowania, różne języki.

Czy wszyscy są apostołami? Czy wszyscy prorokami? Czy wszyscy nauczycielami? Czy wszyscy mają moc czynienia cudów?

Czy wszyscy mają dary uzdrawiania? Czy wszyscy mówią językami? Czy wszyscy je wykładają?

Starajcie się tedy usilnie o większe dary łaski; a ja wam wskażę drogę jeszcze doskonalszą.”

 

Dary wymienione w 1 Kor. 12:28-31 to:

 

…………………………………………………………………………………………...

 

„I On ustanowił jednych apostołami, drugich prorokami, innych ewangelistami, a innych pasterzami i nauczycielami,”

 

Dary wymienione w Efez. 4:11 to:

…………………………………………………………………………………………...